{"id":170236,"date":"2017-01-08T11:25:22","date_gmt":"2017-01-08T14:25:22","guid":{"rendered":"http:\/\/acaopopular.net\/jornal\/?p=170236"},"modified":"2017-01-08T11:25:22","modified_gmt":"2017-01-08T14:25:22","slug":"os-40-filmes-que-eu-salvaria-do-apocalipse","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/os-40-filmes-que-eu-salvaria-do-apocalipse\/","title":{"rendered":"Os 40 Filmes que Eu Salvaria do Apocalipse"},"content":{"rendered":"<header class=\"article-header\">\n<h1 class=\"article-title\"><\/h1>\n<h2 class=\"article-subtitle\"><em>Pouco espa\u00e7o na mochila, dez minutos para decidir: qual seria a sua sele\u00e7\u00e3o para enfrentar o fim dos tempos?<\/em><\/h2>\n<div class=\"article-author\">Por Isabela Boscov<\/div>\n<\/header>\n<section class=\"article-content\">Primeiro, desejo que n\u00e3o haja apocalipse nenhum. E, se houvesse, gostaria de salvar todos os filmes j\u00e1 feitos \u2013 os bons e os ruins, os que sempre s\u00e3o lembrados e os que j\u00e1 foram esquecidos. Mas fazer uma sele\u00e7\u00e3o como essa \u00e9 um exerc\u00edcio revigorante: se voc\u00ea s\u00f3 pudesse contar com um acervo muito pequeno, quais seriam os filmes essenciais para sustentar a sua imagina\u00e7\u00e3o, alimentar a sua necessidade de ouvir hist\u00f3rias e informar as gera\u00e7\u00f5es seguintes sobre essa arte que hoje voc\u00ea aprecia de maneira t\u00e3o corriqueira, a qualquer dia, a qualquer hora e em qualquer lugar?<\/p>\n<p>Ou seja: esta n\u00e3o \u00e9 uma lista dos melhores filmes de todos os tempos, como aquela que o American Film Institute faz \u00e0s vezes. N\u00e3o \u00e9 uma lista de cl\u00e1ssicos. E tamb\u00e9m n\u00e3o \u00e9 necessariamente uma lista dos filmes a que \u00e9 mais prazeroso assistir. \u00c9 a lista dos filmes que hoje, neste momento, eu correria para preservar \u2013 porque eles resumem algo de fundamental, porque a partir deles eu poderia me lembrar de outros filmes de que gosto, porque acho que seria dif\u00edcil reinventar o cinema sem aprender o que eles t\u00eam a ensinar. E porque eles est\u00e3o todos, sim, entre os meus preferidos. O 40 \u00e9 uma brincadeirinha apocal\u00edptica, j\u00e1 que, na B\u00edblia, quarenta \u00e9 um n\u00famero simb\u00f3lico do ciclo de fim e recome\u00e7o, e \u00e9 o tempo das decis\u00f5es maduras. E porque escolher s\u00f3 dez filmes me faria arrancar os cabelos.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>1. Era Uma Vez no Oeste<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836728\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836728\" title=\"blogib_40apocalipse_01\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_01.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_01.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_01.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_01.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Once Upon a Time in the West, 1968)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836728\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_01\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_01.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_01\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_01.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_01.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Once Upon a Time in the West, 1968) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Nada se mexe no deserto, a n\u00e3o ser a poeira; a placa da esta\u00e7\u00e3o de trem balan\u00e7a e range; uma mosca pousa no nariz do homem feio, ele a espanta, ela pousa de novo: uma das sequ\u00eancias de abertura mais ousadas (no ritmo e na dura\u00e7\u00e3o) j\u00e1 feitas, para dar a partida em um filme espetacular de ponta a ponta. Tendo inventado o faroeste-spaghetti na sua Trilogia do Homem Sem Nome, o italiano Sergio Leone dobrou todas as apostas neste western \u00e9pico \u2013 come\u00e7ando por, pela primeira vez na hist\u00f3ria, colocar Henry Fonda no papel de vil\u00e3o. E que vil\u00e3o.<\/p>\n<div class=\"teads-inread\">\n<div id=\"teads0\" class=\"teads-player\"><span class=\"teads-ui-components-credits-colored\">\u00a0<\/span><\/div>\n<\/div>\n<p><strong>O legado:<\/strong> J\u00e1 vi <em>Era Uma Vez no Oest<\/em><em>e<\/em> bem umas doze ou quatorze vezes, e a cada uma delas aprendo mais (e muito). Se for para recome\u00e7ar o cinema do zero, esta \u00e9 a aula mais completa desta lista. V\u00e1 filmar assim l\u00e1 longe, seu Leone.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>2. O Poderoso Chef\u00e3o I e II<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836729\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836729\" title=\"blogib_40apocalipse_02\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_02.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_02.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_02.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_02.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(The Godfather &amp; The Godfather: Part II, 1972\/1974)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836729\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_02\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_02.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_02\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_02.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_02.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(The Godfather &amp; The Godfather: Part II, 1972\/1974) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>O certo \u00e9 ver os dois filmes na sequ\u00eancia e pensar neles como um s\u00f3 \u2013 mais precisamente, como o exemplo perfeito e irretoc\u00e1vel do classicismo narrativo americano. N\u00e3o fosse Al Pacino e James Caan estarem com cara de garotos (e Marlon Brando e John Cazale estarem vivos), seria imposs\u00edvel precisar em que d\u00e9cada Francis Ford Coppola fez esta saga sobre o imp\u00e9rio mafioso constru\u00eddo na Am\u00e9rica pelo imigrante siciliano Vito Corleone e a relut\u00e2ncia \u2013 e compet\u00eancia \u2013 com que o filho Michael assume a heran\u00e7a paterna. N\u00e3o h\u00e1 um adere\u00e7o ou movimento de c\u00e2mera que pare\u00e7a datado, nem uma emo\u00e7\u00e3o sequer que n\u00e3o seja essencial da natureza humana. \u00c9 oper\u00edstico, grandioso, lindo, e ainda assim \u00edntimo.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> A Am\u00e9rica do s\u00e9culo XX, a dos imigrantes, est\u00e1 toda aqui. Al\u00e9m do mais, qual o sentido de viver em um mundo em que ningu\u00e9m saiba quem \u00e9 Luca Brasi, ou o que significa fazer uma oferta irrecus\u00e1vel?<\/p>\n<hr \/>\n<h3>3. 2001 \u2013 Uma Odisseia no Espa\u00e7o<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836731\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836731\" title=\"blogib_40apocalipse_04\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_04.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_04.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_04.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_04.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(2001 \u2013 A Space Odysssey, 1968)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836731\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_04\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_04.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_04\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_04.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_04.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(2001 \u2013 A Space Odysssey, 1968) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>\u00c9 claro que eu gostaria de salvar do apocalipse todos os filmes de Stanley Kubrick, de <em>Gl\u00f3ria Feita de Sangue<\/em> a <em>Laranja Mec\u00e2nica<\/em> e <em>Barry Lyndon<\/em>. Mas, se for o caso de escolher apenas um, ter\u00e1 de ser o filme que criou a nossa mais persistente e duradoura vis\u00e3o do futuro. Kubrick foi ao \u00e2mago da fic\u00e7\u00e3o cient\u00edfica: n\u00e3o \u00e9 pela tecnologia ou o pelo porvir que ela fascina, mas sim por responder ao impulso primordial do ser humano de se aventurar no desconhecido e moldar o seu mundo.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Para ter uma ideia do que acontece quando \u00e9 sublime o encontro entre um tema e um cineasta.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>4. O Leopardo<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836730\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836730\" title=\"blogib_40apocalipse_03\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_03.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_03.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_03.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_03.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Il Gattopardo, 1963)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836730\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_03\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_03.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_03\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_03.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_03.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Il Gattopardo, 1963) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>O pr\u00edncipe Fabrizio de Salina e sua fam\u00edlia chegam ao seu pal\u00e1cio de ver\u00e3o, no vilarejo de Donnafugata, com festa, banda e missa. Emparedados, um a um, pelos bra\u00e7os altos das poltronas da igreja e esbranqui\u00e7ados pela poeira da viagem, Fabrizio, sua mulher e seus filhos mais parecem, por\u00e9m, cad\u00e1veres num vel\u00f3rio \u2013 o que \u00e9 uma aproxima\u00e7\u00e3o razo\u00e1vel com a realidade: \u00e9 disso que trata <em>O Leopardo<\/em>, da passagem de nobres como Salina a uma dimens\u00e3o fantasmag\u00f3rica. O diretor Luchino Visconti, o \u201cconde vermelho\u201d \u2013 por ser muito aristocr\u00e1tico e rico e tamb\u00e9m comunista \u2013, era mesmo um especialista em reunir contradi\u00e7\u00f5es. Casa opul\u00eancia com restri\u00e7\u00e3o, e decreta o fim de uma classe mas salva seu principal representante pela cultura, o vigor, a intelig\u00eancia.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Sem ci\u00eancia do passado n\u00e3o h\u00e1 como criar um futuro \u2013 e <em>O Leopardo<\/em> \u00e9 o filme certo para ilustrar essa ideia. Al\u00e9m disso, tem Claudia Cardinale, linda e fresca, dan\u00e7ando em um baile com Burt Lancaster. Imagino que o mundo sempre v\u00e1 precisar de beleza como essa.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>5. Curtindo a Vida Adoidado<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836732\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836732\" title=\"blogib_40apocalipse_05\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_05.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 599px) 100vw, 599px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_05.jpg 599w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_05.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_05.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Ferris Bueller\u2019s Day Off, 1986)\" width=\"599\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836732\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_05\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_05.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"599,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_05\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_05.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_05.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=599\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Ferris Bueller\u2019s Day Off, 1986) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>O melhor filme adolescente de todos os tempos, escrito e dirigido por John Hughes, o\u00a0sujeito que melhor entendeu a adolesc\u00eancia na hist\u00f3ria da humanidade.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> 103 minutos de puro j\u00fabilo. Isso h\u00e1 de valer ouro.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>6. Alien \u2013 O Oitavo Passageiro<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836733\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836733\" title=\"blogib_40apocalipse_06\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_06.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_06.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_06.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_06.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Alien, 1979)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836733\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_06\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_06.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_06\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_06.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_06.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Alien, 1979) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Est\u00e1 com pressa? V\u00e1 ver outro filme. Porque, neste aqui, Ridley Scott ensina que, quanto mais um diretor segura o ritmo, mais torturantes s\u00e3o o suspense e o terror. <em>Alien<\/em> foi imitado literalmente centenas de vezes, e em nenhum delas chegou-se sequer perto do artigo original.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Um punhado de cenas que v\u00e3o queimar sua retina e ficar impressas no seu c\u00e9rebro.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>7. Os Bons Companheiros<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836734\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836734\" title=\"blogib_40apocalipse_07\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_07.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_07.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_07.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_07.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Goodfellas, 1990)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836734\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_07\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_07.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_07\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_07.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_07.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Goodfellas, 1990) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Ray Liotta \u00e9 Henry Hill, o garoto irland\u00eas que desde pequeno sonha ser parte da m\u00e1fia italiana que domina a vizinhan\u00e7a em que ele mora; o sonho de Henry se realiza \u2013 e ele \u00e9 meio del\u00edrio, meio pesadelo, uma esp\u00e9cie de embriaguez de que o espectador compartilha junto com os personagens. Um dos mais intensos e brilhantes filme de m\u00e1fia j\u00e1 feitos.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> O melhor exemplo poss\u00edvel para os cineastas do futuro de a) como se monta um filme e b) como usar m\u00fasicas conhecidas na trilha sonora.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>8. Os Ca\u00e7adores da Arca Perdida<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836736\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836736\" title=\"blogib_40apocalipse_08\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_08.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_08.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_08.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_08.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Raiders of the Lost Ark, 1981)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836736\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_08\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_08.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_08\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_08.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_08.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Raiders of the Lost Ark, 1981) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Todas as matin\u00eas do mundo em uma s\u00f3.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Uma jun\u00e7\u00e3o dos itens 3 e 5 \u2013 um encontro sublime entre um cineasta e um tema, e 115 minutos de puro j\u00fabilo.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>9. Janela Indiscreta<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836738\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836738\" title=\"blogib_40apocalipse_09\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_09.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_09.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_09.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_09.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Rear Window, 1954)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836738\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_09\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_09.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_09\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_09.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_09.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Rear Window, 1954) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>James Stewart, o fot\u00f3grafo de perna quebrada, fica espiando os vizinhos pela janela; Grace Kelly, vaporosa, entra na brincadeira; eles veem o que n\u00e3o deviam ver. Alfred Hitchcock ensina como ser perverso e safado sem ser vulgar. Ou melhor: sem <em>parecer <\/em>vulgar.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Uma d\u00favida crudel\u00edssima: qual entre tantas obras-primas de Alfred Hitchcock eu deveria salvar? <em>Um Corpo que Cai<\/em>? <em>Psicose<\/em>? <em>Intriga Internacional<\/em>? Fico com esta aqui porque ela junta duas qualidades cintilantes do diretor \u2013 o suspense, \u00e9 l\u00f3gico, mas tamb\u00e9m o humor.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>10. A Separa\u00e7\u00e3o<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836739\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836739\" title=\"blogib_40apocalipse_10\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_10.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_10.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_10.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_10.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Jodaeiye Nader az Simin\/A Separation, 2011)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836739\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_10\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_10.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_10\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_10.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_10.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Jodaeiye Nader az Simin\/A Separation, 2011) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Come\u00e7a com um casal argumentando as raz\u00f5es para seu div\u00f3rcio diante de um juiz \u2013 e vai se alargando em c\u00edrculos cada vez maiores e mais explosivos, at\u00e9 o espectador sentir que est\u00e1 com o cora\u00e7\u00e3o na boca. O drama feroz do diretor Asghar Farhadi \u00e9 uma s\u00edntese da excel\u00eancia que o cinema iraniano atingiu em duas d\u00e9cadas, apesar da repress\u00e3o social, da censura estatal e da constri\u00e7\u00e3o da lei religiosa.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Cinema superlativo, que fala \u00e0s mais urgentes quest\u00f5es pessoais e culturais, desenvolvido sobre um roteiro positivamente brilhante. Sempre ter\u00e1 muito o que ensinar.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>11. Aquele que Sabe Viver<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836740\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836740\" title=\"blogib_40apocalipse_11\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_11.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_11.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_11.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_11.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Il Sorpasso, 1962)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836740\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_11\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_11.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_11\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_11.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_11.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Il Sorpasso, 1962) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Vittorio Gassman \u00e9 um fanfarr\u00e3o, Jean-Louis Trintignant \u00e9 um t\u00edmido; num domingo de sol, saindo de Roma, eles v\u00e3o percorrer juntos, em um carrinho convers\u00edvel, a estrada que leva da com\u00e9dia \u00e0 trag\u00e9dia. Para mim, esta obra-prima do diretor Dino Risi \u00e9 o mais magn\u00edfico de todos os filmes da era de ouro do cinema italiano, nos anos 50 e 60.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Um flagrante da paisagem interior humana t\u00e3o agudo e pungente que. quase sempre, \u00e9 transformador para quem o v\u00ea.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>12. Kes<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836741\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836741\" title=\"blogib_40apocalipse_12\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_12.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_12.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_12.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_12.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Kes, 1969)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836741\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_12\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_12.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_12\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_12.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_12.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Kes, 1969) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>O filme de estreia de Ken Loach tem lugar em uma cidade industrial do norte da Inglaterra, em 1969 \u2013 mas, tamanha \u00e9 a indiferen\u00e7a \u00e0 inf\u00e2ncia exposta na hist\u00f3ria, que ela poderia se passar um s\u00e9culo antes e ter sido tirada de um dos trist\u00edssimos romances de Charles Dickens. Billy, um menino magro e sujinho de seus 12 ou 13 anos, \u00e9 maltratado pela m\u00e3e, pelo irm\u00e3o, pelos professores. Desolado, ele encontra um foco para sua exist\u00eancia esqu\u00e1lida: tira do ninho um pequeno gavi\u00e3o e passa a trein\u00e1-lo, segundo as instru\u00e7\u00f5es que l\u00ea, com muita dificuldade, em um livro sobre falcoaria. Um filme pessimista e de cortar o cora\u00e7\u00e3o \u2013 mas bel\u00edssimo.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> O mais belo casamento entre lirismo e um naturalismo vivo, sem retoques nem sentimentalismo, que s\u00f3 aumenta a sua pot\u00eancia emocional. Um lembrete oportuno, tamb\u00e9m, de como a crueldade pode ser casual.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>13. Moonrise Kingdom<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836742\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836742\" title=\"blogib_40apocalipse_13\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_13.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_13.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_13.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_13.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Moonrise Kingdom, 2012)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836742\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_13\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_13.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_13\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_13.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_13.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Moonrise Kingdom, 2012) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Suzy e Sam, duas crian\u00e7as que se sentem incompreendidas, se conhecem e se reconhecem como almas g\u00eameas. Munidos de sacos de dormir, v\u00edveres, um gato, uma vitrolinha e discos de Fran\u00e7oise Hardy, fogem para estabelecer um reino breve mas feliz em uma ilha, numa pequena ba\u00eda. A casa de bonecas do diretor Wes Anderson transborda e reverbera de emo\u00e7\u00e3o, at\u00e9 se tornar um cen\u00e1rio libertador.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Primeiro, um dos mais curiosos universos formais j\u00e1 criados por um cineasta. Depois, uma reflex\u00e3o bel\u00edssima, muito sentida, sobre as coisas que se v\u00e3o deixando pelo caminho entre a inf\u00e2ncia e a vida adulta.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>14. Kagemusha \u2013 A Sombra de um Samurai<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836751\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836751\" title=\"blogib_40apocalipse_22\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_22.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_22.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_22.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_22.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Kagemusha, 1980)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836751\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_22\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_22.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_22\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_22.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_22.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Kagemusha, 1980) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>\u00c9 uma afli\u00e7\u00e3o ter de escolher UM (01!!!) filme de Akira Kurosawa. Vou de <em>Kagemusha<\/em> porque, primeiro, ele um espet\u00e1culo. Depois, porque a interpreta\u00e7\u00e3o do Tatsuya Nakadai no papel-t\u00edtulo \u00e9 soberba. Finalmente, porque, em muitos sentidos, <em>Kagemusha<\/em> funciona como s\u00edntese da obra do Kurosawa: \u00e9 visualmente ambicios\u00edssimo, oper\u00edstico na escala e, no entanto, \u00e9 talvez a mais aguda de todas as reflex\u00f5es dele sobre o que faz uma pessoa ser o que \u00e9 \u2013 se o que ela faz, se o que ela acredita ser, se o que ela se torna.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> \u00c9 incalcul\u00e1vel. Metade do que o mundo sabe sobre fazer cinema foi aprendido diretamente de Kurosawa \u2013 a come\u00e7ar pelo filme de a\u00e7\u00e3o, que ele praticamente inventou do zero com <i>Os Sete Samurais<\/i>.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>15. Os Imperdo\u00e1veis<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836744\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836744\" title=\"blogib_40apocalipse_15\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_15.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_15.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_15.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_15.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Unforgiven, 1992)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836744\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_15\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_15.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_15\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_15.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_15.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Unforgiven, 1992) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Clint Eastwood p\u00f5e na balan\u00e7a nove d\u00e9cadas de westerns e v\u00e1rios s\u00e9culos de viol\u00eancia. Sai carregando o peso do mundo nos ombros.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Um dos maiores \u00edcones do s\u00e9culo 20, Clint n\u00e3o poderia deixar de estar nesta lista \u2013 como ator, como o tremendo cineasta que foi se tornando e como um dos mais dedicados revisores da cultura que o cinema americano (com sua ajuda) propagou.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>16. A Doce Vida<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836747\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836747\" title=\"blogib_40apocalipse_18\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_18.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_18.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_18.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_18.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(La Dolce Vita, 1960)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836747\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_18\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_18.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_18\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_18.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_18.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(La Dolce Vita, 1960) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Na Roma do p\u00f3s-guerra, enquanto todos buscam o prazer, Marcello Mastroianni se perde no vazio existencial magnificamente expresso no preto-e-branco de Federico Fellini.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Uma das mais sedutoras, envolventes e melanc\u00f3licas sequ\u00eancias de fotogramas j\u00e1 concebidas por um ser humano.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>17. Rastros de \u00d3dio<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836748\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836748\" title=\"blogib_40apocalipse_19\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_19.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_19.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_19.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_19.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(The Searchers, 1956)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836748\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_19\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_19.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_19\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_19.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_19.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(The Searchers, 1956) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Cinema sem os filmes de John Ford? Isso n\u00e3o existe. E John Ford sem John Wayne? Imposs\u00edvel. Em algum momento do futuro p\u00f3s-apocal\u00edptico eu teria uma crise aguda de abstin\u00eancia se n\u00e3o pudesse ouvir a dic\u00e7\u00e3o peculiar\u00edssima de Wayne ou v\u00ea-lo andando com aquela graciosidade animal inesperada em um sujeito t\u00e3o grand\u00e3o e dur\u00e3o. Ent\u00e3o vamos escolher a s\u00edntese mais rica dessa parceria: o amargo\u00a0e\u00a0desesperado\u00a0<em>Rastros de \u00d3dio<\/em>, o \u00e1pice dos faroestes crepusculares.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> N\u00e3o h\u00e1 como a humanidade seguir adiante sem conhecer o mais belo frame da hist\u00f3ria do cinema \u2013 Wayne emoldurado por uma porta e recortado contra a paisagem a perder de vista do Oeste.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>18. O Exorcista<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836749\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836749\" title=\"blogib_40apocalipse_20\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_20.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_20.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_20.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_20.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(The Exorcist, 1973)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836749\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_20\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_20.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_20\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_20.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_20.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(The Exorcist, 1973) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Max von Sydow olha para a est\u00e1tua antiqu\u00edssima de um dem\u00f4nio em algum lugar da Mesopot\u00e2mia, o dem\u00f4nio parece olhar de volta para ele, e \u00e9 tanto medo que d\u00e1 at\u00e9 tontura. O diretor William Friedkin acerta no cora\u00e7\u00e3o do horror na sua evoca\u00e7\u00e3o do mal absoluto, com mai\u00fascula.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> O maior terror j\u00e1 feito. Mesmo. Sem discuss\u00e3o.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>19. O Galante Mr. Deeds<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836750\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836750\" title=\"blogib_40apocalipse_21\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_21.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_21.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_21.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_21.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Mr. Deeds Goes to Town, 1936)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836750\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_21\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_21.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_21\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_21.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_21.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Mr. Deeds Goes to Town, 1936) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Frank Capra + Gary Cooper. N\u00e3o se convenceu? Jura? Ent\u00e3o a\u00ed vai: Cooper \u00e9 um interiorano ing\u00eanuo que herda uma fortuna; ele vai para a cidade grande e todos tentam faz\u00ea-lo de bobo \u2013 a come\u00e7ar por Jean Arthur, uma rep\u00f3rter esperta que posa de tolinha. Adivinhe quem ri por \u00faltimo? (Eu, que sempre termino com um sorriso beat\u00edfico grudado no rosto.)<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Quando a barra do apocalipse estiver pesando demais, o mundo sincero e otimista de Capra vai ser um santo rem\u00e9dio.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>20. Perseguidor Implac\u00e1vel<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836752\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836752\" title=\"blogib_40apocalipse_23\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_23.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_23.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_23.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_23.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Dirty Harry, 1971)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836752\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_23\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_23.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_23\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_23.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_23.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Dirty Harry, 1971) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>\u201cDirty\u201d Harry Callahan \u00e9 um her\u00f3i, ou \u00e9 um anti-her\u00f3i? Prova da complexidade do policial ic\u00f4nico vivido por\u00a0Clint Eastwood (e dirigido por Don Siegel) \u00e9 que at\u00e9 hoje essa \u00e9 uma quest\u00e3o que est\u00e1 longe de ser decidida. Harry enfia o rev\u00f3lver na cabe\u00e7a de um ladr\u00e3o e sofisma com ele: j\u00e1 disparou todas as balas, ou ainda falta uma? Harry \u00e9 um anjo vingador, e encarna algo de essencial em Eastwood: a ideia de que um homem tem de prestar contas sobretudo \u00e0s suas pr\u00f3prias convic\u00e7\u00f5es.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> O melhor e mais complicado retrato da passagem dos sonhadores anos 60 para a desencantada d\u00e9cada de 70. E, de quebra, um filme policial que continua sendo imitado \u2013 palidamente \u2013 at\u00e9 hoje, sem parar.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>21. O Planeta dos Macacos<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836753\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836753\" title=\"blogib_40apocalipse_24\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_24.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_24.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_24.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_24.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Planet of the Apes, 1968)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836753\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_24\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_24.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_24\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_24.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_24.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Planet of the Apes, 1968) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Charlton Heston est\u00e1 l\u00e1\u00e1\u00e1\u00e1\u00e1\u00e1 no fim da minha lista de atores preferidos, mas aqui ele \u00e9 o homem certo no lugar certo: quem mais iria esmurrar a areia da praia e gritar \u201cMalditos sejam!\u201d com aquela convic\u00e7\u00e3o toda na cena final mais embasbacante do cinema? S\u00f3 para constar, tudo, desde o primeiro at\u00e9 o \u00faltimo minuto, \u00e9 um choque, e a trilha fabulosa de Jerry Goldsmith faz voc\u00ea sentir que o seu cora\u00e7\u00e3o vai pular do peito a qualquer momento.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> J\u00e1 sentiu alguma vez que a esp\u00e9cie humana flerta de perto demais com a sua pr\u00f3pria destrui\u00e7\u00e3o? Pois \u00e9. Ver o filme de Franklin J. Schaffner depois do apocalipse deve ser um baque.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>22. RoboCop<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836754\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836754\" title=\"blogib_40apocalipse_25\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_25.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_25.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_25.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_25.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(RoboCop, 1987)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836754\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_25\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_25.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;1376957274&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_25\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_25.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_25.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(RoboCop, 1987) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>O holand\u00eas Verhoeven \u00e9 o cineasta mais confrontador, afrontador, louco, desajuizado e sem vergonha a jamais ter recebido financiamento de um est\u00fadio americano. O resultado \u00e9 isso a\u00ed: uma s\u00e1tira sulf\u00farica, uma fic\u00e7\u00e3o cient\u00edfica nota 10, uma concep\u00e7\u00e3o visual matadora (com amputa\u00e7\u00f5es grotescas e gente derretendo em \u00e1cido e, ao mesmo tempo, aquela delicadeza mec\u00e2nica dos movimentos de Paul Weller).<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Um espelho para mostrar, em detalhe, o barbarismo de que somos capazes.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>23. Monty Python e o C\u00e1lice Sagrado<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836756\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836756\" title=\"blogib_40apocalipse_27\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_27.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_27.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_27.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_27.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Monty Python and the Holy Grail, 1975)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836756\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_27\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_27.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;1274718836&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_27\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_27.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_27.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Monty Python and the Holy Grail, 1975) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>O Rei Arthur, andorinhas africanas, monges, cocos e um coelhinho assassino se combinam de forma hilariante. Mas n\u00e3o delirante: um dos efeitos das com\u00e9dias do Monty Python \u00e9 que elas v\u00e3o direto ao ponto e demolem todos os pilares da civiliza\u00e7\u00e3o. Depois, voc\u00ea nunca mais consegue levar a s\u00e9rio nenhum outro filme sobre um tema parecido.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Fiquei com o cora\u00e7\u00e3o dividido: deveria escolher <em>O C\u00e1lice Sagrado<\/em> ou <em>A Vida de Brian<\/em>? Afinal, demoli\u00e7\u00e3o por demoli\u00e7\u00e3o, talvez a da civiliza\u00e7\u00e3o judaico-crist\u00e3 fosse material mais rico que a da Europa medieval. Mas fiquei com <em>C\u00e1lice<\/em> por uma raz\u00e3o simples: nunca ri tanto na minha vida.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>24. Batman \u2013 O Cavaleiro das Trevas<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836746\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836746\" title=\"blogib_40apocalipse_17\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_17.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_17.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_17.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_17.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(The Dark Knight, 2008)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836746\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_17\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_17.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_17\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_17.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_17.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(The Dark Knight, 2008) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Heath Ledger \u00e9 o Coringa. O caos reina. Christopher Nolan conjura um dos paineis mais devastadores j\u00e1 feitos sobre a aniquila\u00e7\u00e3o e a ru\u00edna que podem ir na alma de um homem.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> O existencialismo ganha uma forma para os novos tempos, e se traduz para uma nova gera\u00e7\u00e3o.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>25. 007\u2013 Opera\u00e7\u00e3o Skyfall<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836759\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836759\" title=\"blogib_40apocalipse_30\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_30.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_30.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_30.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_30.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Skyfall, 2012)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836759\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_30\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_30.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_30\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_30.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_30.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Skyfall, 2012) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>E por falar em novos tempos: Daniel Craig se instala de vez em um personagem que, acreditava-se, ningu\u00e9m jamais poderia roubar de Sean Connery. E ent\u00e3o desconstr\u00f3i e reconstr\u00f3i James Bond como um \u00edcone acossado pelo medo da superfluidade, atormentado por uma rela\u00e7\u00e3o freudiana com uma mulher (bem) mais velha, e de sexualidade mais colorida do que se poderia supor.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> O momento m\u00e1gico em que um ator se apaixona pelo seu personagem \u2013 e \u00e9 plenamente correspondido.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>26. A Conversa\u00e7\u00e3o<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836767\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836767\" title=\"blogib_40apocalipse_38\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_38.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_38.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_38.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_38.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(The Conversation, 1974)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836767\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_38\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_38.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_38\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_38.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_38.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(The Conversation, 1974) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Tentei reservar no m\u00e1ximo um t\u00edtulo para cada cineasta, mas n\u00e3o teve jeito: rever este filme magn\u00edfico \u00e9 constatar que, durante um per\u00edodo, n\u00e3o havia diretor que chegasse perto de Francis Ford Coppola, nem ator mais completo que Gene Hackman \u2013 que, aqui, \u00e9 um especialista em \u201cgrampos\u201d e outras variedades de espionagem sonora. Harry \u00e9 paranoico, sim. Mas, dadas as ilumina\u00e7\u00f5es que o trabalho lhe proporciona sobre a natureza humana, ele bem que tem raz\u00e3o em s\u00ea-lo.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> No meio de um filme perfeito, uma das mais espetaculares cenas da hist\u00f3ria do cinema: a cada nova audi\u00e7\u00e3o da conversa que gravou entre duas pessoas, em uma pra\u00e7a movimentada, Harry depreende uma interpreta\u00e7\u00e3o diferente do que foi dito. Onde estar\u00e1 a verdade, afinal?<\/p>\n<hr \/>\n<h3>27. Tempo de Viver<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836755\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836755\" title=\"blogib_40apocalipse_26\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_26.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_26.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_26.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_26.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Huo Zhe\/To Live, 1994)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836755\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_26\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_26.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_26\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_26.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_26.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Huo Zhe\/To Live, 1994) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Quando os cineastas chineses da \u201cquinta gera\u00e7\u00e3o\u201d estouraram no circuito internacional, na virada dos anos 80 para os 90, ningu\u00e9m filmava de maneira t\u00e3o luxuriante quanto eles. <em>Tempo de Viver<\/em>, de Zhang Yimou, \u00e9 uma boa escolha porque abrange boa parte da hist\u00f3ria da China no s\u00e9culo 20\u00a0por meio das fortunas e, depois, desventuras de um casal magistralmente interpretado por Gong Li e Ge You \u2013 e porque tem aquele card\u00e1pio irresist\u00edvel de sofrimento sem fim, costumes ex\u00f3ticos, m\u00fasica mais ex\u00f3tica ainda e visual suntuoso.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Uma li\u00e7\u00e3o sobre como fazer algo antigo \u2013 o melodrama \u2013 parecer novo mais uma vez. Al\u00e9m do mais, tem dias em que s\u00f3 um pouco de mel\u00f4 resolve.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>28. Cidade de Deus<\/h3>\n<div id=\"attachment_1837217\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1837217\" title=\"blogib_40apocalipse_28\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_281.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_281.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_281.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_281.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Cidade de Deus, 2002)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1837217\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/blog\/isabela-boscov\/filmes-para-salvar-do-apocalipse\/attachment\/blogib_40apocalipse_28\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_281.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_28\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_281.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_281.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Cidade de Deus, 2002) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Desde a primeira cena, em que uma galinha observa aflita o massacre de suas colegas para um churrasquinho e ent\u00e3o, z\u00e1s, foge e vira alvo de uma persegui\u00e7\u00e3o atordoante, <em>Cidade de Deus<\/em> enlouqueceu plateias pelo mundo: uma vis\u00e3o rascante de um mundo (des)governado pelo tr\u00e1fico, feita com medidas iguais de crueza, suingue e humor, esta adapta\u00e7\u00e3o do livro de Paulo Lins \u00e9 um filme que pode ser visto dez vezes, e surpreender em todas elas.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> O Brasil n\u00e3o \u00e9 para iniciantes, j\u00e1 se disse. Mas <em>Cidade <\/em>ajuda a entender a barafunda.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>29. O Senhor dos An\u00e9is<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836745\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836745\" title=\"blogib_40apocalipse_16\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_16.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_16.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_16.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_16.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(The Lord of the Rings, 2001-2003)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836745\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_16\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_16.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_16\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_16.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_16.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(The Lord of the Rings, 2001-2003) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Estou s\u00f3 obedecendo o diretor Peter Jackson: ele \u00e9 quem diz que fez um s\u00f3 filme, dividido em tr\u00eas partes. E que filme: em mat\u00e9ria de fantasia, n\u00e3o d\u00e1 para bater isto aqui em\u00a0concep\u00e7\u00e3o, elenco, visual, m\u00fasica, paisagem e ambi\u00e7\u00e3o pura e simples. \u00c9 literalmente como ver os livros de J.R.R. Tolkien ganhando vida, tal e qual.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Se hoje j\u00e1 seria financeiramente invi\u00e1vel repetir o feito de Jackson, que dir\u00e1 em um mundo p\u00f3s-apocalipse. \u00c9 guardar para n\u00e3o perder.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>30. Orgulho e Preconceito<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836760\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836760\" title=\"blogib_40apocalipse_31\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_31.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_31.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_31.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_31.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Pride &amp; Prejudice, 2005)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836760\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_31\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_31.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_31\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_31.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_31.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Pride &amp; Prejudice, 2005) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Sem Jane Austen n\u00e3o d\u00e1 para viver. Ent\u00e3o, representando todas as dezenas de adapta\u00e7\u00f5es da obra dela, a\u00ed vai este trabalho vivo, alegre e palpitante do diretor Joe Wright, com Matthew Macfadyen como o mais apaixonante e exasperante de todos os Mr. Darcy, Keira Knightley como a mais travessa e teimosa de todas as Lizzie Bennett e o baile provinciano mais barulhento e suarento de toda a ilustre hist\u00f3ria do\u00a0cinema de \u00e9poca ingl\u00eas.<\/p>\n<p><strong>O legado: <\/strong>Jane Austen, ora. Precisa mais?<\/p>\n<hr \/>\n<h3>31. Uma Hist\u00f3ria de Viol\u00eancia<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836758\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836758\" title=\"blogib_40apocalipse_29\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_29.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_29.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_29.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_29.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(A History of Violence, 2005)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836758\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_29\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_29.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_29\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_29.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_29.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(A History of Violence, 2005) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Viggo Mortensen \u00e9 um homem de bem: ama a mulher, trata os filhos com respeito e carinho, sai do seu caminho para ser gentil com conhecidos e desconhecidos. Mas, quando dois homens entram na sua lanchonete cheia amea\u00e7ando assassinar e estuprar, ele mata ambos, em um segundo, com a profici\u00eancia de quem j\u00e1 matou muito antes. Qual a diferen\u00e7a entre ser e tornar-se, o que define a identidade, qual o efeito que uma altera\u00e7\u00e3o nesse jogo pode ter sobre os outros? David Cronenberg, um dos diretores mais inquietos e inquietantes que o cinema j\u00e1 produziu, encontrou seu par perfeito em Mortensen. Juntos, eles s\u00e3o um estrondo.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Um dos mais potentes retratos j\u00e1 feitos do \u201ceu\u201d secreto que cada um carrega consigo. (E o certo seria dar uma trapaceada e incluir o filme seguinte de Mortensen e Cronenberg, <i>Senhores do Crime<\/i>, que trata do inverso: um homem mau que \u00e9 secretamente bom.)<\/p>\n<hr \/>\n<h3>32. O Exterminador do Futuro e O Exterminador do Futuro 2: O Julgamento Final<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836761\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836761\" title=\"blogib_40apocalipse_32\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_32.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_32.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_32.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_32.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(The Terminator, 1984, e Terminator 2: Judgement Day, 1991)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836761\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_32\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_32.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_32\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_32.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_32.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(The Terminator, 1984, e Terminator 2: Judgement Day, 1991) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Sim, eu sei que estou trapaceando (de novo) e colocando dois filmes no lugar de um. Mas veja bem: no primeiro, ningu\u00e9m sabia ainda do que James Cameron era capaz \u2013 s\u00f3 o pr\u00f3prio Cameron. No segundo, a gente achava que sabia \u2013 e ele mostrou que ningu\u00e9m sequer fazia ideia.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Quanto mais o tempo passa, mais instigante fica a vis\u00e3o de Cameron sobre as armadilhas da simbiose entre homens e m\u00e1quinas. Al\u00e9m do qu\u00ea, dois filma\u00e7os.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>33. A Era do R\u00e1dio<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836762\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836762\" title=\"blogib_40apocalipse_33\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_33.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_33.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_33.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_33.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Radio Days, 1987)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836762\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_33\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_33.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_33\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_33.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_33.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Radio Days, 1987) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>O mais amoroso de todos os filmes de Woody Allen recria a inf\u00e2ncia dele por meio de uma fam\u00edlia judia briguenta do Queens, nos anos 30 e 40. \u00c9 uma tirada impag\u00e1vel atr\u00e1s da outra, e a trilha sonora \u00e9 de morrer de t\u00e3o boa. Mas s\u00f3 por uma cena j\u00e1 valeria: a garota de toalha enrolada na cabe\u00e7a imitando Carmen Miranda e dublando\u00a0<em>Tico Tico no Fub\u00e1<\/em> (na verdade, cantada\u00a0por Denise Dumont) \u00e9 um dos momentos mais felizes\u00a0que j\u00e1 tive em uma sala de cinema.<\/p>\n<p><strong>O legado<\/strong>: O passado, na mem\u00f3ria, \u00e9 sempre lindo \u2013 inclusive quando se lembra do que era feio.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>34. Cenas de um Casamento<\/h3>\n<div id=\"attachment_1837241\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1837241\" title=\"blogib_40apocalipse_34\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_341.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_341.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_341.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_341.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Scener ur ett \u00c4ktenskap, 1973)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1837241\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/blog\/isabela-boscov\/filmes-para-salvar-do-apocalipse\/attachment\/blogib_40apocalipse_34\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_341.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_34\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_341.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_341.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Scener ur ett \u00c4ktenskap, 1973) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>A rigor, foi feito como miniss\u00e9rie para a TV \u2013 mas, fora da Su\u00e9cia, todo mundo viu em formato de filme a hist\u00f3ria de Marianne e Johann, que come\u00e7a aos dez anos de casamento e atravessa outros dez anos de sismos, trai\u00e7\u00f5es, separa\u00e7\u00f5es, reencontros. As interpreta\u00e7\u00f5es de Liv Ulmann e Erland Josephson, atores-s\u00edmbolo de Ingmar Bergman, s\u00e3o superlativas. E \u00e9 fato: nenhum outro cineasta jamais compreendeu t\u00e3o bem quanto Bergman como as pessoas que se amam sabem onde ferir uma \u00e0 outra de forma a causar mais dano.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Um lampejo apenas, dentre uma obra vasta, da capacidade de um diretor de filmar o \u00edntimo humano como se fosse uma paisagem a desbravar.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>35. Los Angeles \u2013 Cidade Proibida<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836764\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836764\" title=\"blogib_40apocalipse_35\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_35.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_35.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_35.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_35.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(L.A. Confidential, 1997)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836764\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_35\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_35.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_35\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_35.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_35.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(L.A. Confidential, 1997) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Uma adapta\u00e7\u00e3o her\u00f3ica do livro noir de James Ellroy, com quase 200 personagens, sobre policiais corruptos, policiais honestos, pol\u00edticos inescrupulosos, prostitutas, femmes fatales, crime organizado e esc\u00e2ndalos dos bastidores de Hollywood nos anos 40, tudo loucamente interligado. Russell Crowe e Guy Pearce formam uma dupla formid\u00e1vel.<\/p>\n<p><strong>O legado: <\/strong>Como escolher apenas um noir entre tantos exemplos brilhantes filmados na d\u00e9cada de 40? Usando um pequeno ardil, e ficando com um noir que olha para tr\u00e1s e pesca nesse mar tudo que se fez de melhor.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>36. Era Uma Vez em T\u00f3quio<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836743\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836743\" title=\"blogib_40apocalipse_14\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_14.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_14.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_14.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_14.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Tokyo Monogatari, 1953)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836743\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_14\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_14.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_14\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_14.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_14.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Tokyo Monogatari, 1953) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>\u00c9 a simplicidade absoluta: um casal de av\u00f3s vai visitar a fam\u00edlia em T\u00f3quio. Os filhos e netos, por\u00e9m, n\u00e3o t\u00eam tempo nem paci\u00eancia para eles. Eles voltam para casa; dentro de alguns dias, a av\u00f3 morre. Yasujiro Ozu, um dos talentos mais cintilantes de todos os tempos, se esquiva de tudo que poderia ser convencional nesse enredo. N\u00e3o h\u00e1 brigas, n\u00e3o h\u00e1 crises, n\u00e3o h\u00e1 momentos decisivos; o tempo simplesmente transcorre. Mas a pot\u00eancia do que ele obt\u00e9m \u00e9 espantosa; \u00e9 lembrar do filme e sentir um aperto no cora\u00e7\u00e3o por cada instante que se perdeu, ou no qual que se foi menos do que se poderia ser.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Olhar a pr\u00f3pria mortalidade de frente n\u00e3o \u00e9 f\u00e1cil. Mas Ozu, sem tirar dessa experi\u00eancia o peso, torna-a \u00fanica.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>37. O Hospedeiro<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836765\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836765\" title=\"blogib_40apocalipse_36\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_36.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_36.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_36.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_36.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Gwoemul\/The Host, 2006)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836765\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_36\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_36.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;8&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;DMC-FZ20&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;1109861815&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;13.3&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;100&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0.0025&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_36\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_36.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_36.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Gwoemul\/The Host, 2006) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Uma coisa meio bagre, meio dinossauro sai do Rio Han, em Seul, e leva a filha do trapalh\u00e3o Park (o \u00fanico e inimit\u00e1vel Kang-ho Song). \u00c9 filme de monstro? \u00c9 pastel\u00e3o? \u00c9 drama? \u00c9 uma medita\u00e7\u00e3o? \u00c9 tudo isso e muito mais: \u00e9 uma maravilha feita por Joon-ho Bong, o maior entre os grandes diretores sul-coreanos.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Neste momento, n\u00e3o h\u00e1 cinema mais excitante, original e cheio de emo\u00e7\u00e3o do que o feito pelos coreanos. Como s\u00f3 eles sabem essa receita, \u00e9 melhor guard\u00e1-la com cuidado.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>38. A Princesa Prometida<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836766\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836766\" title=\"blogib_40apocalipse_37\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_37.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_37.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_37.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_37.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(The Princess Bride, 1987)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836766\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_37\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_37.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_37\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_37.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_37.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(The Princess Bride, 1987) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>O diretor Rob Reiner, segunda gera\u00e7\u00e3o da melhor com\u00e9dia americana (seu pai \u00e9 o grande Carl Reiner), fez aqui um pequeno milagre: um filme que funciona igualmente bem como conto-de-fadas e como par\u00f3dia com senso de humor absurdista de um conto-de-fadas.<\/p>\n<p><strong>O legado<\/strong><strong>:<\/strong> Um dos melhores dois-em-um \u00e0 disposi\u00e7\u00e3o \u2013 e alguma fantasia e muito senso de humor sempre ser\u00e3o necess\u00e1rios.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>39. O Imp\u00e9rio Contra-Ataca<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836769\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836769\" title=\"blogib_40apocalipse_40\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_40.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_40.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_40.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_40.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Star Wars: Episode V \u2013 The Empire Strikes Back, 1980)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836769\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_40\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_40.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_40\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_40.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_40.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Star Wars: Episode V \u2013 The Empire Strikes Back, 1980) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>N\u00e3o \u00e9 s\u00f3 por considera\u00e7\u00e3o aos outros sobreviventes que eu salvaria algo de <em>Star Wars<\/em>. \u00c9 porque tenho uma lembran\u00e7a t\u00e3o v\u00edvida do meu assombro com os Empire Walkers, gigantescos, andando sobre o gelo e fazendo a sala de cinema tremer, que at\u00e9 hoje a ideia de Luke enroscando as pernas deles e os fazendo tombar me d\u00e1 um arrepio bom. O diretor Irvin Kershner fez uma fa\u00e7anha: um filme do meio que \u00e9 melhor do que as pontas da trilogia.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Como <em>\u2026E o Vento Levou<\/em> n\u00e3o entrou na lista e assim se perdeu uma das mais c\u00e9lebres frases canalhas da hist\u00f3ria (\u201cFrancamente, querida, n\u00e3o dou a m\u00ednima\u201d, diz Clark Gable para Vivien Leigh), pelo menos um outro exemplar ilustre fica preservado: \u201cI love you\u201d, diz Leia para Solo. \u201cI know\u201d, responde o safado.<\/p>\n<hr \/>\n<h3>40. V\u00e1 e Veja<\/h3>\n<div id=\"attachment_1836768\" class=\"wp-caption alignnone\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-1836768\" title=\"blogib_40apocalipse_39\" src=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_39.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;strip=all\" sizes=\"auto, (max-width: 600px) 100vw, 600px\" srcset=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_39.jpg 600w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_39.jpg?quality=70&amp;strip=all 150w, https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_39.jpg?quality=70&amp;strip=all 300w\" alt=\"(Idi i Smotri, 1985)\" width=\"600\" height=\"400\" border=\"0\" data-attachment-id=\"1836768\" data-permalink=\"http:\/\/veja.abril.com.br\/gallery\/__trashed\/attachment\/blogib_40apocalipse_39\/\" data-orig-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_39.jpg?quality=70&amp;strip=all\" data-orig-size=\"600,400\" data-comments-opened=\"1\" data-image-meta=\"{&quot;aperture&quot;:&quot;0&quot;,&quot;credit&quot;:&quot;&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;&quot;,&quot;caption&quot;:&quot;&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;0&quot;,&quot;copyright&quot;:&quot;&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;0&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;0&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0&quot;,&quot;title&quot;:&quot;&quot;,&quot;orientation&quot;:&quot;1&quot;}\" data-image-title=\"blogib_40apocalipse_39\" data-image-description=\"\" data-medium-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_39.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=300\" data-large-file=\"https:\/\/abrilveja.files.wordpress.com\/2017\/01\/blogib_40apocalipse_39.jpg?quality=70&amp;strip=all&amp;w=600\" data-restrict=\"false\" \/><\/p>\n<p class=\"wp-caption-text\">(Idi i Smotri, 1985) (Divulga\u00e7\u00e3o)<\/p>\n<\/div>\n<p>Em 1943, os nazistas invadem a Bielo-R\u00fassia e submetem os camponeses locais a horrores inomin\u00e1veis; o pequeno Florya ser\u00e1 testemunha e v\u00edtima de todos eles. \u00c9 improv\u00e1vel que haja um outro filme na hist\u00f3ria do cinema feito com a c\u00f3lera e a indigna\u00e7\u00e3o desta obra-prima do diretor Elem Klimov, que em crian\u00e7a sobreviveu ao medonho cerco dos nazistas a Stalingrado.<\/p>\n<p><strong>O legado:<\/strong> Imagino a cara dos meus companheiros de apocalipse ao abrir a minha caixa de DVDs e ver que, entre os m\u00edseros quarenta filmes salvos do fim do mundo, estaria o hiper ultra lento <em>O Sacrif\u00edcio<\/em>, de Andrei Tarkovski. Mas alguma coisa do magistral cinema russo tinha de entrar na lista \u2013 e este aqui concentra aquela combina\u00e7\u00e3o \u00fanica de formalismo, pesar e desespero em que os russos s\u00e3o mestres.<\/p>\n<\/section>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Pouco espa\u00e7o na mochila, dez minutos para decidir: qual seria a sua sele\u00e7\u00e3o para enfrentar o fim dos tempos?<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":170237,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","enabled":false},"version":2}},"categories":[327,6],"tags":[],"class_list":["post-170236","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-multimidia","category-municipios"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/bang-bang.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/170236","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=170236"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/170236\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-json\/wp\/v2\/media\/170237"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=170236"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=170236"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/acaopopular.net\/jornal\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=170236"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}